Timothy (36) werkt sinds oktober bij Eigen Kracht Jeugd als senior ambulant begeleider. In die rol is hij mentor op de groep en een vast aanspreekpunt voor jongeren, collega’s en samenwerkingspartners. Hij coördineert de ambulante begeleiding, stemt hulpverleningsplannen af en bewaakt samen met het team de lijnen binnen elk traject.
“Wat we doen, doen we samen. Iedereen is onderdeel van het traject van een jongere.”
Van jeugdzorg tot Eigen Kracht Jeugd
Timothy begon al jong in het werkveld. Op zijn negentiende startte hij bij een woongroep, waarna hij werkte in tbs-klinieken en jeugdinrichtingen. Later maakte hij de overstap naar de reclassering en werkte hij lange tijd als zzp’er binnen jeugdbescherming en jeugdconsulentschap.
“Die jaren hebben me veel geleerd. Ik heb aan alle kanten van de tafel gezeten.”
Via de reclassering plaatste hij ooit een jongere bij Eigen Kracht Jeugd. Inmiddels is hij daar zelf mentor.
“Het werk hier daagt me uit. Eigen Kracht gaat echt die extra mile voor jongeren. Ze blijven kijken naar het lichtpuntje, ook als het ingewikkeld wordt. Dat mogen we best vaker benoemen.”
Wat een goede begeleider vraagt
Voor Timothy begint goed begeleiden bij echtheid.
“Je moet weten met wie je werkt en waar je staat. Mijn oom zei ooit: ‘Als je later kinderen hebt, zorg dan voor jongeren zoals je voor hen zou zorgen.’ Dat neem ik overal mee naartoe.”
Hij gelooft niet in perfecte begeleiders.
“Geen poppenkast. Fouten toegeven. Laten zien dat je mens bent, dat je soms chagrijnig of boos kunt zijn. Jongeren prikken daar zo doorheen.”
Tegelijk vraagt het werk ook stevigheid.
“Je moet nabij kunnen zijn, maar soms ook stalen ballen hebben. Terugmelden is soms nodig, hoe lastig ook. Dat is balanceren.”
Wat hem drijft
Wat Timothy steeds lastiger vindt, is hoeveel tijd opgaat aan papierwerk.
“Ik snap dat het nodig is, maar het mag niet alleen over wat er op papier staat gaan. Het gaat om de jongere zelf.”
Juist het menselijke contact geeft hem voldoening.
“Ik heb jongens aan mijn eigen keukentafel gehad. Tot de dag van vandaag heb ik contact met hen. We hebben ruzie gehad, maar altijd met respect.”
Binnen Eigen Kracht Jeugd draagt hij ook bij aan de ontwikkeling van collega’s.
“Ik deel inzichten, denk mee. Iedere situatie vraagt iets anders. Het blijft mensenwerk.”
Het moment waarop hij denkt: ja, hier doe ik het voor?
“Die jongens. Ik ben hier nog niet lang, maar ben al geaccepteerd. Er is een band. Ze weten wat ik breng.”
En balans houden?
“Hoort erbij. Ik neem het niet meer mee naar huis.”
De dagelijkse praktijk
Timothy is niet elke dag op locatie. Zijn werk speelt zich af tussen gesprekken met jongeren, afstemming met gemeenten, reclassering en voogden, en overleg met gedragswetenschappers.
“Ik plan mijn eigen agenda, maar ben altijd bereikbaar.”
Wat hij jongeren wil meegeven is helder:
“Respect. Normen en waarden. En liefde, ook als je formeel niets van iemand bent.”
Vertrouwen bouwt hij op door consistent te zijn.
“Ik ben altijd dezelfde Timothy. Of ik nu mentor ben of tegenover ze zat als reclasseringswerker. Je hoeft me niet aardig te vinden, maar je weet dat ik eerlijk ben.”
Verbinding en groei
Wat hij ziet veranderen bij jongeren?
“Meer professionaliteit, meer structuur. Dagbesteding is hier geen vrijblijvende optie. School, werk of dagbesteding – dat is de basis. En soms kiezen jongeren ineens voor werk, omdat ze geen dagbesteding willen. Dat zegt iets.”
Gezelligheid speelt een grote rol in hoe hij verbinding maakt.
“Ik ben half Nederlands, half Surinaams. Eten verbindt. Ik zet broodjes neer, roep iedereen bij elkaar. Ik zit niet op kantoor, maar in de woonkamer met mijn laptop. Dan trek je mensen vanzelf aan.”
Wat hij zelf leert van jongeren raakt hem zichtbaar.
“Ze hebben zoveel meegemaakt, zoveel tegenwind. En toch blijven ze lachen. Dat vind ik bewonderenswaardig.”
Samenwerking en reflectie
Over de samenwerking is hij eerlijk.
“We zijn onderweg. Er zijn punten om te verbeteren, maar we zitten op de goede weg.”
Wat volgens hem beter kan, is het omgaan met urgentie.
“Niet alles hoeft binnen 24 uur. Sommige situaties lopen al zo lang, dan mag er ook even ruimte zijn om het goed aan te vliegen. Wat willen we echt, en hoe groot willen we worden?”
Vooruitkijken
Wat hij hoopt dat jongeren meenemen als ze vertrekken?
“Dat ze zichzelf blijven. Dat ze weten dat ze meer zijn dan wat anderen van hen vinden.”
Zijn inspiratie haalt hij uit kleine dingen: gesprekken, momenten van vertrouwen, stappen vooruit.
Tot slot
Zijn levensmotto is eenvoudig:
“Geniet van het leven. Het is te kort om overal spanning van te hebben. Geniet van kleine dingen en van je dierbaren.”
Aan rechters en beleidsmakers wil hij meegeven:
“Kijk achter het gedrag. Soms maken kinderen keuzes omdat volwassenen om hen heen falen. Neem de tijd. Vraag waar iemand vandaan komt.”
Aan ouders zegt hij:
“Pak je verantwoordelijkheid, maar wees ook mild voor jezelf. Fouten maken hoort erbij. De vraag is: hoe lossen we het samen op?”
Tot slot benoemt hij de beweging binnen Eigen Kracht Jeugd zelf:
“Als team groeien we naar elkaar toe. De cultuur is in ontwikkeling. Iedereen zet zich in om het beter te doen. En dat zie je.”
Recente reacties